Wanner u een thuistheater heeft gekocht wordt u wellicht verrast door een aantal waarschijnlijk niet eerder gehoorde termen. De term "Component Video" in het bijzonder kan erg verwarrend zijn. Hieronder zal ik proberen de misverstanden over "Component Video" uit te leggen.

Beginnen bij het begin: RGB
Geloof het of niet, uw ogen nemen slechts 3 kleuren waar, rood, groen en blauw. Alle andere kleuren en gradaties zijn slechts een interpretatie van uw hersenen en van een menging van de drie kleuren. Omdat uw ogen slechts rood, groen en blauw kunnen waarnemen is het noodzakelijk dat een videosysteem dat ook kan. De videocamera moet dus rood, groen en blauw kunnen waarnemen in verschillende gradaties.
Die informatie moet zo nauwkeurig mogelijk worden overgebracht naar uw monitor, televisie of projector die rood, groen en blauw moeten kunnen weergeven. Door de intensiteit van de drie kleuren te varieren kunnen we elke mogelijke kleur reproduceren. Hier wordt al direct duidelijk welke verbinding de beste beeldkwaliteit geeft uit een 3 CCD of 3 buizencamera die direct aan een weergavetoestel wordt aangesloten: een RGB of SCART kabel.

Het eerste probleem: Bandbreedte
Bandbreedte is duur. Kijk maar eens naar een snelle internetverbinding. We moeten dus de bandbreedte beperken. Dat doen we door er een "component" video signaal van te maken, niet te verwarren met een "composiet" videosignaal dat later ter sprake komt. Dit componentsignaal bestaat uit een helderheidsignaal dat we Y noemen en tevens het zwart-wit beeld bevat en nog twee andere signalen die we "kleurverschil signalen" noemen en aangeven hoeveel kleur rood en blauw er is in verhouding tot de helderheid. Deze signalen noemen we B-Y en R-Y. De kleurverschilsignalen zijn afleidingen van het RGB signaal. Het groene signaal hoeft niet te worden meeverzonden omdat het kan worden herleid uit de Y, B-Y en R-Y signalen. Het weergavetoestel kent de helderheid van het beeld uit de Y component en omdat blauw en rood ook bekend zijn kan groen uitgerekend worden. Door deze omrekening aan het begin, de zender, en het terugrekenen aan het eind, de ontvanger, besparen we voor de overdracht zo'n 50 tot 70 procent bandbreedte. De signalen Y, B-Y, R-Y worden op sommige apparaten ook wel aangegeven als Y, Pb, Pr, of Y, Cb, Cr.

Voor TV uitzendingen was echter nog minder bandbreedte vereist. In 1953 werd een systeem ontwikkeld waarbij alle signalen werden samengevoegd tot een composiet signaal. Dit is het signaal dat u met iedere televisie thuis via antenne of kabel ontvangt. Dit videosignaal vindt u meestal op de achterzijde van het apparaat op de gele tulpaansluiting. Het handige van een composiet video signaal is dat u slechts 1 draad of kabel nodig heeft om het aan te sluiten. Het slechte nieuws is dat het weergaveapparaat dit gecombineerde signaal weer moet ontcijferen in de drie basiskleuren rood, groen en blauw. Het probleem is dat informatie verloren is gegaan op het moment dat het component signaal werd omgezet naar composiet. Ook een probleem is wanneer het helderheidsignaal vermengd wordtmet het kleursignaal het nooit meer perfect gescheiden kan worden naar de drie basiskleuren. Wanneer het weergave-apparaat probeerd de kleursignalen weer te scheiden zijn ze niet meer zo scherp, strak en zo natuurlijk als zij geweest zouden zijn geweest zonder deze tussenfase.

Wat betekent dit nu allemaal voor de gebruiker.
Als u een goed beeld wilt, is er goed nieuws onder de zon. Het goede is dat DVD's in componentvorm (Y, B-Y,R-Y) op de DVD zijn opgeslagen. Dit is een grote stap vooruit in vergelijking met de composiet video waarmee VHS banden worden opgenomen.
De beste manier om van uw DVD's te genieten is dan ook met behulp van de component (Y, B-Y, R-Y) verbinding. Daarvoor heeft u wel een DVD speler met component (Y, B-Y, R-Y) video uitgang en een weergave apparaat met component (Y, B-Y, R-Y) video nodig, niet te verwarren met de RGB in of uitgang van een scart aansluiting. Dat werkt niet! Door de apparaten op deze manier aan te sluiten hoeft er niets geconverteerd te worden en treed er dus ook geen signaalverlies op.

Wat te doen als u geen component (Y, B-Y, R-y) aansluiting heeft?
In dit geval kunt u de gele tulpsteker gebruiken. Voor het geluid gebruikt u dan de normale tulpkabels. Eenvoudig toch?
Gelukkig is er in de meeste gevallen nog een derde optie. De hopeloze 4 polige DIN aansluiting ofwel S-VHS verbinding. Deze verbinding is een stuk beter dan de composiet verbinding omdat er twee gescheiden signalen blijven bestaan. Het helderheidsignaal, Y, hetzelfde als in het component video signaal, en een gecombineerd kleursignaal C, het somsignaal van B-Y en R-Y. Dit wordt ook wel een Y/C verbinding genoemd. Door het gescheiden houden van deze twee signalen zijn er minder problemen bij het converteren naar de drie basis-kleuren RGB. S-VHS of Y/C video zijn daarom veel beter van kwaliteit dan composiet video.

De meeste hedendaagse projectoren accepteren component video maar gebruiken een 15 pin VGA connector. Daarvoor heeft u dan een kabel nodig met 3 tulpstekkers aan een zijde en een 15 polige D connector aan de andere zijde.

Later meer over progressive en interlaced component video.